Toen Amy “Dolly” Everett zes jaar oud was, kreeg ze een kans die haar leven voorgoed zou veranderen.

Het schattige kleine meisje kreeg een modellencontract en werd gefotografeerd met een grote Akubra-hoed op. Deze iconische Australische hoeden zijn een symbool voor de ongerepte wildernis van het land.

Dolly werd al snel het gezicht van het bedrijf, met foto’s met haar beeltenis erop hangend door het hele land.

Helaas kwam de roem haar duur te staan – een prijs die niemand zou hoeven betalen.

Toen ze 14 jaar was, maakte Dolly een einde aan haar leven.

Dolly

Dolly werd blootgesteld aan heftige en intense pestpartijen. Het treiteren verspreidde zich ook over het internet, wat het moeilijk maakte voor Dolly’s omgeving om het nog in de gaten te houden.

Wat haar ouders wel opmerkten was dat Dolly veranderde van “’s werelds grappigste meisje’ in een angstige en zenuwachtige tiener die bijna met niemand sprak en niet naar school wilde.

Volgens haar moeder Kate kreeg Dolly regelmatig ‘slet’ naar haar hoofd geslingerd door jongens.

“Ik weet niet eens of 12-jarigen wel weten wat het betekent, het zou niet moeten in ieder geval,” vertelde ze aan News.au.

“Ik vertelde haar altijd: ‘Het wordt beter, je zult er wel bijhoren. Iedereen wil erbij horen en iedereen is nu zijn plekje aan het vinden. Probeer niet gemeen te zijn’.”

Omdat Dolly opgroeide op een boerderij, ver weg verscholen op het platteland, had ze er al een handje van zich een tikkeltje geïsoleerd te voelen. De pesters op het internet maakte het alleen maar erger.

Haar vader Tick Everett zei dat zijn dochter wilde ontsnappen aan de wereld.

Helaas pleegde Dolly zelfmoord in de nacht van 3 januari 2018.

Haar ouders beschrijven de gebeurtenis als de ‘langste nacht van hun leven’; ze konden weinig anders doen dan hun levenloze dochter in de armen houden totdat de ambulance arriveerde. Omdat ze zo ver weg wonen, duurde dat even.

Slechts dagen na de dood van Dolly, schreef vader Tick een lang en emotioneel bericht over Dolly’s leven op Facebook.

Hij dankte sommige mensen voor hun hulp en steun, maar nam ook de kans om zich te richten tot de jonge mensen die zijn dochter tot zelfmoord hadden gedreven.

zusjes

“Deze week is een voorbeeld geweest van hoe sociale media gebruikt moeten worden, maar ook van hoe het niet moet. Als we ervoor kunnen zorgen dat andere waardevolle levens niet verloren gaan, dan is Dolly’s leven niet voor niks geweest,”schreef hij.

Dolly werd omschreven als een ‘zorgzame, mooie ziel’. Haar familie voegde ook een schilderij toe dat ze zelf gemaakt had – van een mager figuur dat zich dubbel vouwt.

Gericht op pesten

Het bericht onder het schilderij zegt: “Praat, zelfs als je stem kraakt.”

Dolly’s vader zei: “Deze krachtige boodschap vertelt ons hoe onze mooie engel op een donkere, enge plek terecht was gekomen.”

Tick had ook een bikkelharde, maar eerlijke boodschap om zijn dochter’s pesters een les te leren. Hij schreef op Facebook: “Als toevallig iemand dit leest, van de mensen die constant pestten om zichzelf superieur te voelen, kom dan alsjeblieft naar de dienst om te zien wat voor een miserie je hebt veroorzaakt.”

Hij ging verder om de ‘sterke mensen’ te verzoeken iets te doen aan pesten, om er tegen op te staan. Men moet samenwerken om er voor eens en altijd een einde aan te maken.

Het bedrijf Akruba, van de hoeden die Dolly als klein kind droeg in een campagne, liet in een statement weten diep geschokt te zijn. Ze zijn inmiddels betrokken bij een campagne om aandacht te geven aan pesten.

De familie Everett heeft inmiddels een stichting opgericht in Dolly’s naam, Dolly’s Dream geheten. De stichting richt zich op het steunen van goede doelen die zich inzetten voor positieve verandering.

De Facebookpagina van de stichting is inmiddels overspoeld door steunbetuigingen en donaties om Dolly’s droom van een betere wereld werkelijkheid te maken.

Wat ongelooflijk knap van de familie om zoveel sterkte te tonen in zo’n moeilijke tijd.

Niemand zou ooit zijn of haar kind moeten begraven vanwege pesten, maar helaas komt het nog steeds voor.

Deel alsjeblieft dit tragische verhaal om aan te geven hoe belangrijk dit onderwerp is en dat we er met z’n allen tegen moeten opstaan.

Hoe meer mensen dit lezen, hoe meer kans we hebben op het redden of verbeteren van levens.