Shayla onderging honderden tests, bloedtransfusies, chemotherapie enzovoort… maar nooit stopte ze met vechten.

Tom had doodsangsten. Hij hield zijn dochters haren vast terwijl ze braakte. Ze lachten samen, huilden samen, en waren moedig.

Maar toen kwam de dag wanneer de dokters hen meedeelden dat ze niets meer konden doen. Haar lichaam reageerde niet meer op de behandelingen en een beenmergtransplantatie was mislukt.

Dit schreef Tom op Facebook:
“Hoe zou ik ooit zo’n gesprek hebben met mijn liefste dochter?” schreef hij. “Hoe zou ik moedig genoeg zijn om aan mijn dochter te moeten vertellen dat ze het niet zou halen? Ik heb ooit eens een spreuk gehoord die toepasselijk is. “Kan een man moedig zijn als hij bang is? Dit is het enige moment dat hij moedig KAN zijn.”


“Ik wist dat ik moedig moest zijn voor haar! Natuurlijk had ik dat gesprek met haar, en hoe ongeloofwaardig het ook klinkt, het was het meest geweldige, mooie, magische en ongelofelijke gesprek die ik ooit heb gehad in heel mijn leven. Een gesprek waarvan ik hoop dat je het nooit moet voeren.”

Toen Tom zijn boodschap had gebracht aan zijn dochter, fluisterde ze terug: “Ben ik nog steeds moedig, pap?”

Het was toen dat Tom in de ogen van zijn dochter keek en zag hoeveel pijn ze had. Ze had zo lang gestreden, en hij besefte dat ze niet vocht voor zichzelf, maar voor hem.

Enkele dagen later overleed Shayla. Tom was ontredderd. Maar een iets wist hij zeker: Shayla had hard en lang gevochten. Ze had haar beloftes vervuld en was moedig gebleven tot het bittere eind.

Deel aub dit hartverscheurende verhaal met je vrienden op Facebook zodat we Shayla en andere kinderkankerpatiënten een hart onder de riem kunnen steken.

Bron: Newsner