De volgende dag belden Jane en Dave een adoptie bureau.

In eerste instantie hoorden ze dat er een lange wachtlijst was. Maar diezelfde avond ontvingen ze een telefoontje. Een familie had afgezien van een adoptie en het bureau was benieuwd of Jane en Dave het zich voor konden stellen om in te springen. Het koppel liep over van blijdschap.

Ben was slechts een paar weken oud toen hij bij Jane en Dave kwam. En net zoals Tommy was hij geboren met het syndroom van Down. Iedereen in de familie was gek op hem. En zelfs toen ze hoorden dat Ben hartproblemen had, lieten Jane en Dave zich niet ontmoedigen.

Ze adopteerden hem, ondanks het gevoel van verlies wat ze hadden nadat hun tweede zoon een paar jaar ervoor was overleden.

Jane en Dave hadden zo veel plezier in het verzorgen van kinderen met het syndroom van Down dat ze bleven adopteren. In 1995 adopteerden ze een klein meisje genaamd Emily, daarna Lani… en de familie bleef groeien.

Toen kwamen ze erachter dan in Oekraïne kinderen met het syndroom gewoonlijk worden af gestoten door de ouders, en gedwongen hun hele leven in weeshuizen leven.

Het koppel vond dat hartverscheurend en besloot kinderen van daar de adopteren. Al snel waren ze het eerste echtpaar uit de Verenigde Staten die een kind met het syndroom van Down adopteerde uit Oekraïne. Hun eerste Oekraïense kind was Anya, die werd gevolgd door nog vier kinderen: Jack, Philipp, Marina en Molly.

Van een ´normaal´ gezin, gingen de Daultons naar een gigantisch gezin met 15 kinderen, waarvan 12 het syndroom van Down hebben.

Een aantal van de kinderen van het echtpaar, hebben zelfs hun eigen families gestart. Jane en Dave zijn verguld met dat ze hun levensroeping gevonden hebben.

Deel als je denkt dat Jane en Dave een geweldig koppel vormen!